
Niets is wat het lijkt in het werk van Minne Kersten. De afgelopen jaren verwierf ze bekendheid met filmische installaties waarin fictie en werkelijkheid in elkaar overvloeien. Speciaal voor de Oude Kerk ontwikkelde ze een nieuwe audiovisuele installatie waarin ze een verband legt tussen spirituele verbeelding en de magie van de vroegste filmtechnieken. De vijfentwintig meter hoge spiraaltrappen van de Oude Kerk vormen daarbij een centraal motief.
Op drie cirkelvormige schermen zijn 16 mm-films te zien waarin objecten zoals stoelen, tafels en trappen langzaam loskomen uit hun omgeving en gewichtloos door de ruimte lijken te zweven. In samenwerking met geluidsontwerper Jacob Oostra maakte Kersten een compositie van veldopnames van de Oude Kerk, die de films met elkaar verbindt en de gelaagdheid van de plek onthult – alsof verschillende tijden tegelijk hoorbaar zijn. Door op 16 mm te filmen, zet Kersten een fysieke vertraging in. Het analoge beeld, met zijn korrel en textuur, legt bloot dat er in die overgang tussen licht en duisternis meer schuilt dan op het eerste gezicht waarneembaar is. Wanneer halverwege de middag de duisternis valt, omdat de kerk onverlicht blijft, verschuift onze waarneming. In plaats van angst of dreiging roept het donker nu ontvankelijkheid op – ruimte voor andere verhalen en manieren van kijken.
In één van de zijruimtes draait een vier meter hoge wenteltrap langzaam om haar eigen as. Kersten baseerde de sculptuur op de eeuwenoude spiraalvormige trappen van de Oude Kerk. De draaiende trap wordt hier zelf een bewegend beeld. In films symboliseert de spiraaltrap vaak psychologische spanning of eindeloze herhaling – een beweging tussen angst en verlangen, afdaling en opstijging.
In There’s Always Another Twist verkent Minne Kersten hoe religieuze architectuur en mythes net als vroege filmtechnieken gebruikmaken van visuele illusies en effecten zoals visioenen en hallucinaties om een andere werkelijkheid op te roepen. De installatie onderzoekt hoe architectuur getekend wordt door gebeurtenissen die zich daarbinnen afspelen en door wie erin leven, hoe ruimtes en interieurelementen zoals een raam of trap een symbolische betekenis hebben in literatuur en films zoals we een zwarte kat met ongeluk associëren of een uil met wijsheid.
Parallel aan de tentoonstelling is er een uitgebreid en verdiepend publieksprogramma met een artist talk (op 22 maart), een filmavond in samenwerking met Eye Filmmuseum, concerten, workshops en rondleidingen.
| Datum | Time |
|---|---|
| vrijdag 21 november | Time: 10:00 - 18:00 |
| zaterdag 22 november | Time: 10:00 - 18:00 |
| zondag 23 november | Time: 13:00 - 17:30 |